• rakı taneleri

    dışarda kar yağıyor beyazlar içerisinde dünya çevrem beyazlar içerisinde ben yorgun ben bitik ben yitik içim nedense sıkıntılı hani dedim ya çok içen biri değilim böyle oturup hüzünlü şarkılar dinleyip bi kaç duble rakı içerken kederle oturmak kederle susmak kederle kederli şarkılar dinlemek istiyorum bana şuan lazım bir sahil kasabası bir mavi deniz ve gökyüzü(…)

  • benimde kalbim var

    ya yapmayın şöyle bir an umut verip daha umudu içime sindirmeye çalışırken tüm karabasan korkularımın tüm melankolik gecelerimin tüm kendimi yollara verip düşünceyle geçen km’lerce yolun sonu yokmuşcasına içimde açtığı acıya bıraktırmayın kendimi neden diye sormaktan yoruldum duvar ördüm duvarları yıktınız şimdi zırh ördürmeyin bana dünyadan lanet ettirmeyin kalbimiz çocuk kalbimiz temiz kalbimiz sevgiye aaç(…)

  • içim

    susuyorum duygusuzluğum umursamazlığım had safhada diyorum ki lan ne güzel değiştir demir gibi oldun etkilemiyor hiçbirşey seni duvar gibisin sonra bir çift göz sevgi gösteriyor temkinli ilerliyorsun bakıyorsun bazı şeyler olacak gibi bir anda yıkılıyor duvarlar o demir gibi iç gidiyor bırakmak istercesine kendini bir damla gözyaşına yolculuk ediyor henüz düşmüyor ama ama içim acıyor(…)

  • 10 Kasım – Son Kasım’a Kadar – Mustafa Kemal ATATÜRK

        İçimize bakmamız yeterliydi Bakamadık Senin fikirlerine hayat verdikçe Senin izinde ilerledikçe Seni yaşatacaktık Bilemedik. Bir heykel yada bir vücut aradık bekledik senden sonra Ama hepimizin Ata Türk olduğunu göremedik Anlayamadık Geriye gittikçe ülkemiz Uzaklaştıkça medeniyetten Seni daha iyi görüyoruz Biliyorum ki Akılda Fikirde İlimde Bilimde Toprakta Tabiatta Nereye baksam Senden bir parça Çünkü(…)

  • lan! yine mi? (sus lan sus)

    30 yıldır yaşıyorum 30 yıldır atamadım şu buhranları. an ve an gelen hayatın neresindeyim lan ben derdi bir an durup düşünüp napıyorum oğlum ben durumu. bir an bakıp hayatımda kim var diyip kalabalık içinde yalnız kalmış hissiyatı. ve an ve an sus oğlum konuşma lan konuşma dedim sana içini açma kelimelere dökme sus hissetme düşünme(…)

  • ÖYLE OLMUYOR İŞTE!!!

    Hayat yüzyıllardır var olan bir yapı ve insanlarla dolu dünyanın süre gelen sistem derdi herkesin birlikte yaşaması için birbirine benzemeye başladığı yapı ama dostum öyle olmuyor işte benzeyerek birbirimize farklılıklarımızı düşünce yetimizi farklı görüşleri kaybediyoruz işte amaç kendin olup başkalarıyla yaşamayı bilmektir aslında…    

  • Gelinde bir iki kelam edelim.

    Hayatın en rezil en rüsva zamanlarında yaşamak düştü bize de işte insanların yüzlerinden milyon tane sahtelik akıyor. ve bizler kanmasak da sahteliklere tiksinerek tükeniyoruz iki yüzlü yapıdan. tabi her şey en başından başlıyor.   kendi olmaktan korkan insan silsilesi hakim bizde toplumca karakterini bulamayan insanlar etrafımızda kendi iç yolculuğunu yapamamış onun bunun sözüyle kendine şekil(…)

rakı taneleri

dışarda kar yağıyor

beyazlar içerisinde dünya

çevrem beyazlar içerisinde

ben yorgun ben bitik ben yitik

içim nedense sıkıntılı
hani dedim ya çok içen biri değilim
böyle oturup hüzünlü şarkılar dinleyip
bi kaç duble rakı içerken kederle oturmak
kederle susmak kederle kederli şarkılar dinlemek istiyorum

bana şuan lazım bir sahil kasabası

bir mavi deniz ve gökyüzü

hafif kızıl gün batımı

tablo gibi bir görüntü ve kederli içimle

şimdi karşımda kar taneleri değil

keder yüklü rakı taneleri yağıyor

tane tane kederlerle

 

ve sordu bana

—-gitmeler neden….

gitmelere alışığız biz :) o yüzden kendinle kendince
—Alışık mısın neden
öyle tabi alışığız çünkü
çok insan geldi geçti en az 1500 öğrenci geldi gitti
üniversitedekiler geldi gitti
akrabalar şehir değiştirdi geldi gitti
eski mahalledekiler geldi gitti
tiyatro yaptım askerlik yaptım
geldi gitti
gezdim gezdiğim yerdekiler geldi gitti
kısmen hayatımıza girenler oldu
onlarda geldi gitti
yani insanlar gelirler giderler
yapman gereken güzellikleri al
hoş anıları koy kenara
kötülere takılma kötüleri umursama
kendinle kendinle yaşa güzelce :)
hayat bile geliyor ve gidiyor günden güne tükeniyor
yyaşadım demek için anılar gerek anıların kadar yaşarsın hayatta

benimde kalbim var

ya yapmayın şöyle

bir an umut verip

daha umudu içime sindirmeye çalışırken

tüm karabasan korkularımın

tüm melankolik gecelerimin

tüm kendimi yollara verip

düşünceyle geçen km’lerce yolun

sonu yokmuşcasına içimde açtığı acıya

bıraktırmayın kendimi

neden diye

sormaktan yoruldum

duvar ördüm

duvarları yıktınız

şimdi zırh ördürmeyin bana

dünyadan lanet ettirmeyin

kalbimiz çocuk

kalbimiz temiz

kalbimiz sevgiye aaç

sadece sevseniz çok mu zor

benimde kalbim var….

içim

susuyorum
duygusuzluğum
umursamazlığım had safhada
diyorum ki
lan ne güzel değiştir
demir gibi oldun
etkilemiyor hiçbirşey seni
duvar gibisin
sonra bir çift göz sevgi gösteriyor
temkinli ilerliyorsun
bakıyorsun bazı şeyler olacak gibi
bir anda yıkılıyor duvarlar
o demir gibi iç
gidiyor bırakmak istercesine kendini bir damla gözyaşına yolculuk ediyor
henüz düşmüyor ama
ama
içim acıyor yine
içimi açtıkça
neden uzaklaşıyor
adımlar geri gidiyor…
yoruldum patron
yoruldum
içim acıyor.

10 Kasım – Son Kasım’a Kadar – Mustafa Kemal ATATÜRK

 

 

İçimize bakmamız yeterliydi

Bakamadık

Senin fikirlerine hayat verdikçe

Senin izinde ilerledikçe

Seni yaşatacaktık

Bilemedik.

Bir heykel yada bir vücut aradık

bekledik senden sonra

Ama hepimizin

Ata Türk

olduğunu göremedik

Anlayamadık

Geriye gittikçe ülkemiz

Uzaklaştıkça medeniyetten

Seni daha iyi görüyoruz

Biliyorum ki

Akılda

Fikirde

İlimde

Bilimde

Toprakta

Tabiatta

Nereye baksam

Senden bir parça

Çünkü hepimiz

Ata Türk’üz

İzinde…

Ve cahillik

günden düne

ilerledikçe

Seni daha iyi anlıyoruz…

@oguzhanabdioguz

@etkinlikayseri

lan! yine mi? (sus lan sus)

30 yıldır yaşıyorum 30 yıldır atamadım şu buhranları. an ve an gelen hayatın neresindeyim lan ben derdi

bir an durup düşünüp napıyorum oğlum ben durumu.

bir an bakıp hayatımda kim var diyip

kalabalık içinde yalnız kalmış hissiyatı.

ve an ve an sus oğlum konuşma lan konuşma dedim sana içini açma kelimelere dökme sus hissetme düşünme görme yapma etme sus oğlum sus bastırışları kendime

kendimce …

aşırı yalnızlık içeren ama bir o kadar aşırı kalabalık bir hayat benimkisi

aşırı aktiflik içinde olan ama aşırı sakinlik isteyen bir hayat benimkisi

aşırı bir köşe de kendince yaşamak isteyim aşırı herkes tarafından dile gelen bir hayat benimkisi

aşırı bir ben olan ama aşırı bir benden uzak kendimden uzak bir hayat benimkisi

yorgunluk had safhada

can sıkıntısı

varlığına şükrettiklerim var etrafımda

ama neden bu yetmez dediğimiz duygular

çok mu filmlerin etkisinde kaldık

aşkı bize neden en gerekli temel taş olarak sundular bize

eksikliğini en çok hissettiğim sevgi elini tutacağım biri neden oluyor…

birde o el kenetlenecek el bulamayınca neden kendim eksikmişim gibi

düşünmekten yorulup kendimi düşünmemeye sevk edecek her işe el atıp

sonra tekrar anlık boşluklarda tekrar düşünmek

daha ne kadar kendimi meşgul edebilirim

daha ne akdar kendimi dışarı atıp

kendimden kaçabilirim

bilmiyorum

içimi de açmak istemiyorum

açamıyorumda zaten

ne zaman konuşsa gözlerim

ışık ve aydınlık olarak gördüklerim

karanlık göz bebeklerine dönüşüyor karşımda

korkularım var

korkuyorum

en çok bu buhranlardan

bazen boktan yaşıyoruz lan diyorum kendime

bazen hiçbir anlamı yok diyorum

bazen başardığım işler ve hayatıma giren kazandığım hayatları görünce oğlum yaşamak gibisi yok diyorum

bazen gezip gördükçe her gördüğüm yerde o ilk heyecan ve oğlum hayat beeee diyorum kendime

lan yine yaşıyorsun diyorum

sonra gittiğim yerlerde kaldığım yerlerde gece çöküyor

dalga sesi rüzgar sesi ağaçların yapraklarının sesi bulutlar yıldızlar ay ışığı derken

kendimi düşüncelere bırakıyorum

bir müziğin ritmine bırakıyorum

bir bakıyorum lan ne boktan hayat

ne anlamsız hayat

çok karışığım

çok karman çormanım

bu gidişler bu kaçışlar bu savaş nereye kadar

oysa sadece beklediğim birinin içimi görmesi içimde beni bulması ve çıkarıp kendi yüreğini koyması kurtarması bir nebze

bulması birisinin beni

ama sonra diyorum işte iyiki yalnızlık var

sonra diyorum işte kim uğraşacak

sonra diyorum işte ya ben onun içini göremezsem

tek taraflılık çift taraflılık hayatlar şartlar ıdılar vıdılar

diyorum sonra sus

sus lan sus

sus artık konuşma

düğşünceler susun

kelimeler dökülmeyin susun

açma içini oğlum

her şey güllük gülistanlık de gitsin

gören sansın hayatı sen yaşıyorsun

yaptığın işlerle başarılarınla artistlen oğlum diyorum

sus diyorum susmuyor

kendime kendimce düşüncelerle

beynimi yiyorum

kendi yalnızlığıma hapsolasım var yine

yalnızlığa adayasım var hayatı

çünkü ne zaman açsam içimi

ne zaman dökülse kelimelerim

içim oluyor hep Hiç’im

aslında bir hiç’im kimsenin olmadım birşeyi

kendimin olamadığım gibi

sus lan sus

konuşma

yeme beynimi sus

anlatma kendini

bırak hayat böyle işte

attın adımı ilerliyorsun sona doğru

bırak gelsin son

sen sus

sus lan sus

…….

sssuuuuuuuusssss

 

 

ÖYLE OLMUYOR İŞTE!!!

Hayat yüzyıllardır var olan bir yapı

ve insanlarla dolu dünyanın süre gelen sistem derdi

herkesin birlikte yaşaması için birbirine benzemeye başladığı yapı

ama dostum öyle olmuyor işte

benzeyerek birbirimize

farklılıklarımızı

düşünce yetimizi

farklı görüşleri kaybediyoruz işte

amaç kendin olup başkalarıyla yaşamayı bilmektir aslında…

 

 

Gelinde bir iki kelam edelim.

413f66c3a1e0

Hayatın en rezil en rüsva zamanlarında yaşamak düştü bize de işte

insanların yüzlerinden milyon tane sahtelik akıyor.

ve bizler

kanmasak da sahteliklere

tiksinerek tükeniyoruz iki yüzlü yapıdan.

tabi her şey en başından başlıyor.

 

kendi olmaktan korkan insan silsilesi hakim bizde

toplumca karakterini bulamayan insanlar etrafımızda

kendi iç yolculuğunu yapamamış

onun bunun sözüyle kendine şekil veren

özenti duyduklarını taklit eden

sistemin kölesi

insancıklar

 

acıma yada aşağılama değil benimki

olan bu sadece

ve gün geçtikçe

daha da kötüleşiyor her şey

birbirinin benzeri hayatlar

farklılıkların tükendiği

farklı olanın garipsendiği

 

benim için

her bu düşüncelere kapıldığımda

tek ilacım

yol

yola çıkmak

öyle yanında birileriyle değil

tek başına

bilinmeze yürümek

çünkü

insan kimsesizliğin de bulur asıl kendini

Yuriy-Zhuravov-Ian-Arneson-pour-INREES

hala bu dünya ile

kafamdaki dünya arasında

uçurumlar var

ve yoruluyorum gün geçtikçe

 

içim

uzun zamandır

Hiç’im

şimdi

Hayat-Ağacı

tüm yazılarım da kendime notum oldu

iki cümlemden biri

değişmeyeceğim oldu

ama değiştim

çok hemde

içimde çocuk felan da kalmadı

bildiğin

içim asırlık çınar oldu

bilgi birikim hırla dolu

akıl fikir dersen hala yerinde

ama o çınarı bulup

o bilgilere ulaşacak insan yok

bir tabiatın ortasında

bir başına

etrafındaki birkaç yere

gölge ediyorsun

o da mizacımızdan işte

 

neyse

yine atlıyoruz daldan dala

gerçi iki kelam edelim diye başladık söze

iki kelam ettik

geldik sona

çünkü bilirim

sıkılıyor insan

bir müddet sonra

dinlemektende

 

eee bende sıkılıyorum yani

yazmaktan da

ne de olsa

içimizi ne zaman açsak

kaybettik

Hiç olduk….

@oguzhanabdioguz