108428_cover

 

Kuruntularla dolu düşüncülerin etkisi var balkanlardan gelen soğuk hava dalgasının içerisinde…

Üzerime lobi tepelerinden gelen kara bulutlarla kuşku yağmurları yağıyor…

Bense duygu buhranlarıyla oluşan göletlerden kaçarak ilerlemeye çalışıyorum…

Kuşku yağmurlarının duygu damlalarıyla bakamıyorum karşımda sokakta duran insanların yüzlerine…

Yağmura rağmen bir köşede toplanmış insanlar görüyorum…

Belli belirsiz gözüme çarpıyor yüzlerindeki gizli duygular…

Kendime yoruyorum Şizofren mevsimim de tüm ihanet olgularını…

Ekilen kuşku tohumları filiz vermeye başlıyor… ve açıyor kuruntu çiçeklerini…

Sanki Komplo Ülkesinde Güvensizlik şehrinde yapayalnız kalmışım…

Oysa ruhum düşmeseydi duygu buhranları göletlerine… belkide bu kadar kirlenmezdi tercüman hislerimin art niyeti…

ve herşeye rağmen hala bakıyorum gökyüzüne…

bazen uzun yolculuklara çıkıyorum…

belki..

Belki görürüm diye saflıklar şehrinin, toy duygularına ait insanları diye…

Belki gökyüzünde umut güneşi doğar ve tabiat sevgi baharlarıyla yeşerir diye…

Bilmem belki gördüğüm o yeni tebessüm…

Bana yeniden saflığımla barışmama neden olur ve…

sararım sımsıkı o yüreği…

 

Oğuzhan Abdi OĞUZ