VE IŞIK YANAR, SAHNE AYDINLANIR…

uyarca-dekor

sahne

karanlık

ve sadece adımlarınla gıcırdayan

sahnenin sesi

ilerliyorsun

hafif bir müzik

adımlarını uyduruyorsun

karanlıktasın

sahnenin önüne doğru geldiğini hissediyorsun

duruyorsun

müzik kulağında gitgide yükseliyor

ve

ışık

yukarıdan

aydınlatıyor beni

etrafımda toz zerrecikleri dans ediyor

gözlerim kapalı

ellerimi açıyorum

ışığa doğru bakıyorum

müzik gitgide ritmini hızlandırıyor

bırakıyorum kendimi notalara

başımı indiriyorum

bakıyorum seyirci koltuklarında

benim hayatımı izlemeye gelenlere

evet

söyleyeceklerim var

uzun soluklu

yaşanmışlıklarım var

geçmişim var

aşklarım

acılarım

terk edilişlerim

yalnızlıklarım

ağladığım anlarım var

arada bir yerde mutlu olduklarım da

konuşuyorum

her zaman ki gibi

derdim hep kendimi anlatmaktı

ve insanların vazgeçilmezi olmak

oysa hep vazgeçtiler benden

hep kaldığım dört duvarımdır.

müzik

işte hayatım buydu

notalarda buldum hep kendimi

varlığımın tonlarında

gözlerimi kapatıp

hayallerimle

hayaller

hayat

sadece sonlardan ibaret o lanet

zamanın akmasını beklediğin şey

ve sonunu bile bile

yine de yaşamak

hayal ediyorum

SAHNE

KARANLIK

BEN ADIMLARIMLA İLERLİYORUM

IŞIK YANIYOR

BEN IŞIĞA BAKIYORUM

ELLERİMİ AÇIYORUM

ETRAFIMDA TOZ ZERRECİKLERİ

VE RUHUMU ÇEKİYOR IŞIK

SAHNE BİTİYOR

İZLEYENLER SONUNA GELİYOR HİKAYEMİN…

sadece anlıyorlar ki

oyun bitiyor

ve fark ediyorlar ki

SADECE YAŞADIM DEMEK İÇİN YAŞAMAK GEREK….

 

Oğuzhan Abdi OĞUZ

 

ŞARKI BİTİYOR, SESSİZLİK BAŞLIYOR

bir bakmışsın müzik gitgide sessizleşiyor…
bitişi hissettiriyor sana…
piyano tuşlarına uzun soluklu basıyor
her tonda daha derine işliyor notalar
kendinle başbaşa loş odanda…
ve susuyor müzik
ve susuyor dünya
bitişi hissettiriyor sana
adına aşk dediğin
sevgi dediğin
o büyüttüğün ruh
ayrılıyor bedenden
ve müzik susuyor
piyano tuşlarına basan gidiyor
sen bir başına kalıyorsun
sessizliğinle
geçiyorsun piyanonun başına
çalmayı deniyorsun
ama doğru tuşlarla doğru notaları bulamıyorsun
ve bırakıyorsun kendini tekrar sessizliğe
çünkü şarkı bitiyor
sessizlik başlıyor ruhunda…

oğuzhan abdi oğuz

DOĞU TÜRKİSTAN’A

Ezanla kalkar Türk dediğin
Vatan uğruna müslümanlık uğruna
Bağımsızlık uğruna ölür korkusuzca
Masallara destandır cesareti
Can nedir ki korku bilmez yüreği
Lugatıt türk de yazılmıştır destanımız
Oğuz kağanın torunlarıyız….

Oğuzhan Abdi OĞUZ

NE OLURDU SANKİ BİR KEREDE İNSANLIK KAZANSAYDI…

Ne olurdu sanki bir kere de insanlik kazansaydi…
Kalbi temiz, iyi niyetli yurekler ulassaydi mutluluga…
Hayat rengarenk olsaydi ya gokkusagi gibi,
Arada cikmasaydi,aranmasaydi huzur…
Hep yani basimizda olsaydi ya emekle yogrulmus sevgi…
Ve gitmeseydi ya…
Oysa hayat acimasiz ve hiclikle dolu…
Gozunu ac ve kapa bitti aslinda bu kadar…
Biz ayrintilarda, uzun metrajli halini yasiyoruz…
Sakli bir gizem hakim sadece seruvenlerimizde…
Yolculuklara ait anilarla…
Ben ben oldugum icin yorgunum aslinda…
Hayat benim ona baktigim gibi bakamiyor insanoglunun elinde…
Celilin kenara, rahat birakin hayati…
O da yasamak istiyor…

Oguzhan abdi oguz