ya yapmayın şöyle

bir an umut verip

daha umudu içime sindirmeye çalışırken

tüm karabasan korkularımın

tüm melankolik gecelerimin

tüm kendimi yollara verip

düşünceyle geçen km’lerce yolun

sonu yokmuşcasına içimde açtığı acıya

bıraktırmayın kendimi

neden diye

sormaktan yoruldum

duvar ördüm

duvarları yıktınız

şimdi zırh ördürmeyin bana

dünyadan lanet ettirmeyin

kalbimiz çocuk

kalbimiz temiz

kalbimiz sevgiye aaç

sadece sevseniz çok mu zor

benimde kalbim var….