Ne zamandır suskunum

ve bir o kadar da dile gelen karamsar kelimelere sahibim

ve ne kadar karamsar ise cümleler

o kadar yazmak istememem

ama bu seferde

suskunluk ağır bastıkça

iç yorgunluğum artmakta

 

sonra tam yorulduğun anda

durup dinlenirsin il gördüğün güzel yerde

amaç yenilenmektir

tam o anda ben yorulduğumu tam anlamazken

bulut gibi sis içerisinden

pamukşeker gibi bir hayalin içinden

bir ses dedi dinlen

bir tatlı nağme

bir hoş tını

çekti beni yavaşça

dinleneyim dedim

sonra dedi ne kadar karamsarsın

sevgi varken bu hüzün neden

tebessüm etti bir çiçek

su kenarında sevgiyle hayat bulan

bir açelya

konuştu benimle

dedi umut var hala

sadece güzelliği gör

bir hayal kur kendine

o dünyaya aşık ol

o hayale yaz

susma sadece

kelimelerine hayat veren

kelimelerine değer veren

görünmez ruhlar var dedi

o zaman dedim bir aşk lazım bana

ve bir hayali dünya

yazmak lazım

öyle ki gerçek olmayacak kadar güzel

bu dünyayı yazmak lazım

yazmak lazım ki bir umuda tutunmak

ve bir hayale tutundurmak lazım kayıp ruhları

intihara sürüklemektense ruhu

çiçekbahçesinin en güzel çiçeği

o eşsiz açelyanın kokusunu hissetmeli

hissetmeliki

geleceğe bakabilmeli

kelimelere hayat verebilmeli

şimdi dinlenmiş ve yenilenmiş olarak

bir hayale yürüyorum

ve bir hayale yazıyorum kelimelerimi

çünkü o hayal anlattıklarıma değer veriyor.